Sevgili Dostlar
Bugüne kadar hep güldük eğlendik.
Nereye kadar? Bir yere kadar.
Şimdi bu da başka birşey.
Bir ucundan tutup sahip çıkmamız gereken yitirdiğimiz, unuttuğumuz türkülerimiz.
İlkokul yıllarımda, Ankara'daki evimizde,
sabah babam hepimizden önce kalkar radyoyu (TRT'yi) açardı.
Beni yanağımdan öperek uyandırdığı
o keyifli pazar günlerinde hep bu türküler vardı kulağımda.
Onun için bu albüm bana dürüstlüğü ve onurlu yaşamayı öğreten "BABAM"a ve tüm babalara armağan olsun.
Albüm çalışması sırasında bana destek olan başta Prodüktörüm Naci Bayşu'ya (ki imrendiğim bir simadır) daha sonra Aranjörüm Cihan Sezer ve Süpervizörüm Hüseyin Turan'a (ki al birini vur ötekine) Sn. Fazıl Atuk ve İhsan Apça'ya (ki hiç tanımadım, kim olduklarını bilmem) ve sevgili İsmail Derker'e (ki aramızda Eric From deriz), Daha sonra fotoğraflarımda olduğum gibi çıkmamı sağlayan Koray Kasap'a (ki hiç bir katkısı yoktur nasılsam öyle çıktım) grafiker Sibel&ÖzgürArcan'a (ki bu işten az para almışlar) ve emeği geçen herkese, Özellikle inanılmaz yorumu ve değerli kişiliğiyle BEYAZ'a (ki bana) sevgiler saygılar.
Söylenecek son söze en güzel örnek
"Ağaçlar gibi yaşayıp ayakta ölmek"
BEYAZIT ÖZTÜRK